عدد ۲۰۰، ۲۱۰ یا ۲۲۰ در نام مدلها همیشه معادل دقیق وزن نیست، اما اغلب جایگاه تقریبی دستگاه را نشان میدهد. معیار قابل اتکا، «وزن عملیاتی» درجشده در کاتالوگ همان پیکربندی است.
کمتر از ۶ تن؛ مینی و کامپکت
مناسب تأسیسات، باغ، محوطه و ساختمان. حمل سادهتر، دسترسی خوب و مصرف کمتر مزیت است. محدودیت اصلی، ظرفیت باربرداری و مقاومت کمتر در کار سنگین پیوسته است.
۶ تا ۱۴ تن؛ کلاس سبک
برای پروژه شهری، کانالکشی و کار پیمانکاری سبک تعادل خوبی بین توان و جابهجایی ارائه میدهد. عرض دستگاه، تیغه جلو و نوع دم در این کلاس اهمیت زیادی دارد.
۱۴ تا ۱۹ تن؛ متوسط سبک
برای خاکبرداری عمومی و پروژههایی که دستگاه ۲۰ تا ۲۳ تن بزرگ است انتخاب مناسبی است. پیش از خرید، ظرفیت پیکور و پایداری هنگام بلندکردن بررسی شود.
۲۰ تا ۲۵ تن؛ کلاس عمومی محبوب
مدلهایی مانند Hyundai HX220AL، Komatsu PC210LC-11، Cat 320، Volvo EC220E و Kobelco SK210LC-11 در این بازه قرار میگیرند. این کلاس برای گودبرداری، راهسازی، بارگیری و استفاده از پیکور بسیار پرکاربرد است و بازار قطعه و فروش مجدد معمولاً فعالتری دارد.
۲۶ تا ۴۰ تن؛ سنگین
برای تولید بالاتر، باکت بزرگتر، سنگ و پروژههای عمرانی سنگین استفاده میشود. هزینه حمل و سوخت رشد قابل توجهی دارد و انتخاب کامیون همکار باید با ظرفیت باکت هماهنگ باشد.
بیش از ۴۰ تن؛ معدنی و تولید بالا
تصمیم خرید در این کلاس باید براساس تن بر ساعت، زمان سیکل، ناوگان حمل، شیفت کاری و پشتیبانی فنی گرفته شود؛ نه صرفاً قیمت دستگاه.
پنج خطای رایج در انتخاب سایز
- انتخاب دستگاه بزرگ برای جبران برنامهریزی ضعیف پروژه.
- نادیده گرفتن محدودیت کمرشکن و مجوز حمل.
- مقایسه وزن خشک با وزن عملیاتی.
- انتخاب باکت بزرگتر از توان خاک و هیدرولیک.
- بررسی نکردن جدول ظرفیت بلندکردن در شعاع واقعی کار.
